Joke meets Cuba

5 juli 
 7 juli 


zondag 6 juli 2008

We ontbijten en gaan vervolgens richting Cuba-Tur om 9h00. We worden opgepikt en er zijn nog 2 mensen (een Fransman & z'n partner) en een gids, 6 in totaal dus.
We gaan naar de Sierra Maestra - De Granda Piedra, oftewel 'Big Rock'. De omgeving rond Santiago in de richting van de Sierra Maestra is echt mooi, Prachtige vegetatie, koffieplantages, bananenplantages.
In Cuba wordt er nog veel met os/paard & kar op het land gewerkt.
We krijgen uitleg over de "medicin tree" (ben de naam vergeten), de "lipi lipi" boom (waar ze de zaadjes van gebruiken in hun maraca's), de fruitbomen, etc.

Onderweg stoppen we bij mensen die in het gebergte wonen en die langs de weg fruit & sierraden van pitten &n zaden & bonen verkopen en ook instrumenten. Ik koop er een tik-instrument voor in de klas (clavis).
We bezoeken een oude gerenoveerde koffieplantage (Unesco werelderfgoed) "La Isabelica". Ze hebben alles gerenoveerd zoals toen de Franse kolonisten zich met hun slaven in de Sierra Maestra vestigden om koffieplantages aan te leggen.

De eigenaar van deze plantage had een zwarte minnares -één van z'n slaven- die in het huis inwoonde bij de plantage-eigenaar, boven de plantage en de slavenvertrekken. Vandaar de naam "La Isabelica".
Alle activiteiten op de plantage gebeurden beneden. In één van de opslagplaatsen staan nu alle werktuigen tentoon die op de plantage zelf gebruikt werden, maar ook de marteltuigen waarmee de slaven werden gepijnigd. Ze komen niet allemaal van deze plantage, maar t is een verzameling van vele werk- & marteltuigen die ze in verschillende plantages in deze omgeving terugvonden. Alles hangt netjes 'on display'.
Je ziet de bascule waarmee de koffiebonen werden gewogen, de maalstenen én ook een put waarin 'zwangere' slavinnen gestraft werden. gruwelijk - zeker wanneer je bedenkt dat ze dan meestal nog door hun eigen landeigenaars verkracht werden.
De keuken en het toilet stonden steeds een eindje van de plaats waar de koffiebonen werden verwerkt vandaan, omdat ze anders de aroma's van de keuken en het toilet zouden absorberen.
In de woning boven is alles voor de normen van die tijd erg luxueus ingericht - er ligt zelfs Belgisch kant op de tafel. We sluiten ons bezoek hier af met een kopje koffie. ik drink geen koffie, maar neem toch een slok, niet slecht.

We vervolgen onze route naar de 'Granda Piedra' oftewel Big Rock - Het is de 3de belangrijkste monoliet ter wereld (iets doet me vermoeden dat Uluru in Oz op nr 1 staat.).

Eindelijk iets actiefs, we mogen er zelf naartoe klimmen! Hmm, allemaal nette trapjes naar boven, weinig avontuurlijk maar zo wel voor bijna iedereen toegankelijk, éénmaal boven is het uitzicht wel héél mooi. Je kijkt rond om rond uit over de Sierra Maestra. Grote roofvogels cirkelen boven onze hoofden rond (ook boven Santiago). Zeer veel hagedissen gezien op de weg naar boven & beneden :-) Gwen zag zelfs een kleine slang snel het pad oversteken.

We keren terug en stoppen even later bij een botanische tuin, gelegen op een helling/bergflank, wat deze botanische tuin toch wel bijzonder maakt. De Tuinier 'Luis' lijdt ons rond een innemend én rustig persoon, helemaal niet opdringerig! We zien kolibri's en ruiken aan alles. Er plakken nu "as we speak" 2 bloempjes in m'n dagboek, een Gardenia & Jasmijn.

Bijna terug in Santiago krijgen we nog lunch in de tour inbegrepen in "La maison". Ik haal m'n beste Frans naar boven en tracht een praatje te slaan met de fransman. Hij zegt het Frans mij aardig lukt, maar ik denk dat hij gewoon beleefd wou zijn, hehe We praten over de verschillende duik-sites rond Cuba, hij is ook een duiker.

Onze gids Maïté heeft het voortreffelijk gedaan. Ze spreekt vloeiend Spaans, Engels, Frans, . De "tour" was ok, maar had voor mij iets actiever mogen zijn.

Terug in Santiago is er nogmaals de optocht van de Caraïbische feesten, deze keer missen we niets, de zon schijnt. Heel mooi! Zéér gedreven dansers en muzikanten, allemaal terug in hun traditionele klederdracht.

Terug in onze Casa, ik tik voor de zoveelste keer vandaag op mijn klankstaven, en bekijk van naderbij hoe die nu precies gemaakt zijn. De ene staaf heeft een holle ruimte vanbinnen; Ik kijk erdoor, hé er zit precies iets in, een beestje of zo. jaja, ik zie pootjes en oogjes en voelsprieten - en toén wist ik het. EEEEEK, een kakkerlak!!! Jakkes - Wij alle 3 freaken en ik nog het meest van al, ik ben écht vies van kakkerlakken (jaja, ik weet het en toch steeds naar een tropisch land willen gaan.). Greet, dapper en inventief zegt, "We spoelen hem door toilet", effe kloppen op de rand, maar dat beestje wil er niet uit "Ok, we spoelen er water door", dat beestje blijft rustig zitten.

Ik pak m'n klankstaven met 2 vingers op ('t is dat ze anders al de hele dag los in m'n hand of foto-tas zaten.) en wandel uit de slaapkamer om in m'n beste 'Jommekes - Spaans' (een uitrukking van Bram, een vriend van Gwen) Célina aan te spreken: "Senora una granda problemia - una beta in ma instrumentas" - Waarop Célina ook begint te gillen. Daar had je een sketch van kunnen maken een clavis met een kakkerlak in en 4 gillende chica's. Een straatventer (verkocht broodjes) die juist naar boven kwam, aanschouwt in één oogopslag het hele tafereel - Célina doet hem in het Spaans met licht verhitte stem het verhaal. Die man neemt ijzig kalm de klankstaaf in de handen, stapt naar beneden, ik hol er achteraan -ah ja, ik wil die kakkerlak die uit mn instrument komt wél gezien hebben é- de anderen kijken van op het balkon naar beneden- Hij tikt er 2 keer hard mee op de straat, de 4cm grote kakkerlak rolt eruit, en vervolgens plant hij er in één klap z'n voet op. -Einde kakkerlak - Einde hysterische meisjes bende. En dan begint het giechelen en gibberen natuurlijk. en het lied "a cucaracha, a cucaracha." wordt met veel jolijt gezongen, hehe. " - Hà, Cuba - altijd een avontuur!"

Ondertussen heeft Alfredo ook niet stilgezeten. Het muurtje op het dak staat er - beetje schots en scheef, ze hebben hier zeker nog nooit van waterpas gehoord, maar het staat er! Als we weer beneden komen vraagt Alberto of we z'n werk gezien hebben. ikke: 'Si Si, mucho mucho trabajo - bueno bueno senor!' Jommekes - Spaans dus!

Wij weer nog wat lezen/schrijven op onze kamer en pas als we vanuit onze kamer de deur open doen en "buenas noches" zeggen, zetten ze eindelijk de muziek af die ook door een box in onze kamer schalt - In 't begin konden we er goed mee lachen, maar nu raken we die zelfde 5 cassettes stilaan moe.
Célina & Alberto zijn goed en ze menen het wél, maar ze zijn toch ietwat opdringerig. en dat is nog 'zachtjes' uitgedrukt. Zo hebben ze zelf een Casa Particulares voor ons uitgekozen in Baracoa en die eigenlijk een beetje aan ons opgedrongen. ze zeiden ons ook dat ze een Casa P. hadden voor ons in Trinidad, maar ik heb dan maar gewoon gezegd dat we nog niet precies wisten wanneer we naar Trinidad reisden en of we in een casa of een hotel gingen verblijven. Ja ja, ik weet het, ik kan nochtans echt niet goed liegen, maar ik wou er van af zijn. en zij ging blijven aandringen hebben anders.

Morgen vertrekken we naar Baracoa, ik heb een erg warm gevoel bij die 2 dagen in Santiago de Cuba, 't had eigenlijk nog wat langer mogen duren hier. Er was een goeie sfeer hier, hoewel ik vermoed dat de Caraibische feesten daar ook wel voor iets tussen zullen zitten. De mensen leken hier iet 'echter' dan in Havana en ook minder opdringerig. Als iemand hier op je toekwam en je zei rustig "no gracias señor", dan lieten ze ook meteen los en wensten ons nog een fijne dag toe.
En overal is er hier goeie muziek (behalve in onze casa, hehe). Toch, ik kijk erg uit naar Baracoa, 't is wel 5 uren op de bus.



1234567891011121314151617181920